Lubię ten moment...

...ten pod koniec dnia, gdy ściągam z siebie cały armor. "Rozbrajam się" z biżu: ściągam kietę z palców, odwieszam kolczyki na haki, czasem bransoletki, uwalniam szyję. Zmywam barwy codzienne za pomocą których doprowadzam się do stanu oglądalności publicznej, rozczesuję raz jeszcze włosy. I to nie jest tak, że ubóstwiam tę chwilę, mając ją za jakieś uwolnienie, zrzucenie maski, zdrapanie fasady, nie ukrywam się za niczym. Nie - ponieważ nie jestem bardziej sobą niż własnie wtedy, gdy mam cały ten "ekwipunek" na sobie.

Z garderoby osobliwości: taki sobie damski"armor" (mało to praktyczne, ale za to jak cieszące oko :P). Oczywiście, chciałabym mieć coś takiego w ramach kobiecego "kupiłam, raz włożyłam, nie wyrzuciłam (i nie wyrzucę)".